Kobani (Rûdaw) - Kobani’deki Şehit Azad Okulu’nda barınan Rakka ve Girê Spîli yaklaşık 30 göçmen aile, bu ay başlayacak yeni eğitim yılı öncesinde büyük bir belirsizlik yaşıyor. Okulların açılmasıyla birlikte tahliye edilme korkusu yaşayan aileler, yetkililerden kalıcı bir çözüm bekliyor.
Rojavalı Asya, 9 Ekim 2019’daki saldırıların ardından Girê Spî’den (Tel Abyad) ayrılmak zorunda kalan binlerce kişiden biri.
Yaklaşık 7 yıl Rakka’da yaşadıktan sonra 17 Ocak 2026’da oradan da göç etmek zorunda kalan Kürt yurttaş, kışın dondurucu soğuğunda çocuklarıyla birlikte bu okula sığındı.
"Okuldan çıkmayacağız"
Tahliye edilme ihtimaline karşı çaresizliğini dile getiren Girê Spîli Asya, "Gerekirse kendimizi yakarız ama okuldan çıkmayız. Çocuklarımızı nereye götüreceğiz? İlk göç ettiğimizde yerlerde kar vardı, çocuklarım beş gün boyunca bir çadırın üzerinde uyudu. Ne battaniyemiz ne de döşeğimiz vardı" dedi.
Okulun diğer sınıflarında da benzer bir endişe hakim.
Rakkalı göçmen Efra Muhammed, altı yıl önce oğlunu kaybettiğini belirterek, "Bir oğlum ve bir kızımla ortada kaldım. Çalışacak kimsemiz yok. Bize 'çık' diyorlar ama gidecek yerimiz yok" diye konuştu.
"Zulüm ve açlık gördük"
Münbiçli göçmen Evaş Ali ise yaşadıkları travmayı şu sözlerle anlattı:
"Çok zulüm, açlık ve korku gördük. Oğlum ve gelinim üç ay boyunca saklandılar, dışarı çıkmaya korktular. Artık yeter, bize başımızı sokacak bir yer bulsunlar, sadece bir sığınak istiyoruz."
Kobani’de 6 binden fazla göçmen aile var
Toplumsal İşler Kurulu, 29 Ocak anlaşması çerçevesinde hareket ettiklerini ve okulların açılması durumunda bu aileler için bir çözüm üretileceğini bildirdi.
Kurul Eş Başkanı Ahmed Xoce, "Aileler şu an okulda kalıyor. Eğitim başlayacağı için öğrencilerin sınıflarına dönmesi gerekiyor, bu durumda aileler için alternatif bir yer bulmak zorundayız. Ancak şu ana kadar kimseye 'çıkın' demedik" açıklamasında bulundu.
Verilere göre Kobani merkezi ve kırsalında toplam 6 bin 50 aile sığınmacı olarak yaşıyor.
Bu ailelerin 3 bini Rakka, 3 bin 50’si ise Girê Spî nüfusuna kayıtlı.
Göçmenlerin en büyük talebi bir an önce memleketlerine dönmek olsa da, evlerinin savaşta yıkılmış olması ve bölgedeki belirsizlik geri dönüşlerin önündeki en büyük engel olarak duruyor.
