Hewlêr (Rûdaw) - Li navçeya Şarbajêrê yê parêzgeha Silêmaniyê piştî serdana geştyaran li her derê gilêş û bermahiyên wan tên dîtin.
Malbateke ku berê xwe dabû wê navçeyê, neçar ma beriya bêhnvedanê derdora xwe ji gilêşên geştyarên beriya xwe paqij bike û paşê rûne.
Geştyar Tewfîq Rehîm li ser pîskirina jîngehê got:
"Ev derdor tijî kîsikên gilêş û bermahiyan bû ku belav bûbûn.
Her çend li gorî salên berê baştir bû jî lê hîn jî pîs bû.
Em neçar man, me hemû kom kirin û li dûrî xwe danîn."
Tewfîq Rehîm destnîşan kir ku parastina xwezayê erkê her kesî ye û da zanîn:
"Divê her kesê ku hat seyranê, gilêş û pîsiyê di kîsikekî de bibe deyne ser cadeyê.
Çimkî li hemû vê navçeya derdora me 2 paqijkerên jîngehê hene û bi zehmetî ji wan tê paqijkirin."
"Hesabê xelkê din nakin"
Malbata Elî Salih nêzîkî 2 demjimêran li çend navçeyên cuda yên Şarbajêrê geriya da ku cihekî paqij peyda bike.
Geştyar Elî Salih anî ziman:
"Ew kesên ku vê navçeyê wiha pîs dikin, hesabê wê yekê nakin ku xelkê din jî tê û li wir rûdinê.
Niha kêrî rûniştinê nayê û xelk berê xwe dide cihên dûrtir da ku rûne."
Elî Salih eşkere kir ku ew gilêş û pîsî ya xelkekî ye ku eger wîjdana wan heba wiha li pey xwe nedihîştin.
Geştyar Şukriye Mehmûdê jî got:
"Me kîsikê gilêşê aniye, em hemû pîsiyan dixinê û em bi xwe re dibin û diavêjin."
Zererê dide ajelan jî
Ji bilî zerer û nêşîrînkirina jîngehê, beşek ji gilêş û bermahiyan zererê dide ajelan jî.
Ajel naylon û madeyên plastîk dixwin û ev dibe sedema nexweşketin û mirina wan.
Tora Medyayî ya Rûdawê li çend herêmên geştyariyê yên parêzgehên Hewlêr, Dihok, Helebce û Silêmaniyê lêkolînek kir.
Bi giştî li Herêma Kurdistanê ev pirsgirêk tê dîtin ku geştyar bermahiyên xwe li pey xwe dihêlin.
Beşek ji bermahiyan şûşe ne ku milyonek sal pêwîst e da ku di nav axê de bihelin yan jî qet nahelin.
Ji bo plastîk an jî şûşeyên avê 450 sal û qutiyên vexwarinên gazî 100 sal pêwîst in.
Her wiha ji bo bermayiyên xwarinê jî 3-6 meh pêwîst in da ku di nav axê de bihelin.
