Haber Merkezi – Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) Genel Direktörü Rafael Grossi, İran’ın sahip olduğu zenginleştirilmiş uranyum miktarının 10 nükleer silah üretmeye yetecek düzeyde olduğunu açıkladı.
Grossi, İran’daki bazı denetçilerin görevde olmasına rağmen, ülkenin tüm nükleer tesislerine ve uranyum stoklarına tam erişim sağlayamadıklarını söyledi.
“Yüzde 60 oranında zenginleştirilmiş uranyum hâlâ ülkede”
Grossi, İran’ın uranyum zenginleştirme faaliyetlerine ilişkin yaptığı değerlendirmede şu ifadeleri kullandı:
“Hayır, şu anda herhangi bir hareket yok. Orada hiçbir faaliyet gözlemlemiyoruz ama yüzde 60 oranında zenginleştirilmiş uranyum hâlâ ülkede duruyor.”
Grossi, ajansın öncelikli hedeflerinden birinin bu uranyumun dönüştürülmediğini ve başka amaçlar için kullanılmadığını doğrulamak olduğunu belirtti.
“Teorik olarak 10 nükleer silah üretilebilir”
UAEA verilerine göre İran, nükleer silaha sahip ülkeler dışında yüzde 60 oranında uranyum zenginleştirmesi yapan tek ülke konumunda.
Savaş öncesinde İran’ın elinde 400 kilogramdan fazla yüzde 60 oranında zenginleştirilmiş uranyum bulunduğunu hatırlatan Grossi, “Teorik olarak, bu miktar yaklaşık 10 nükleer silah üretmeye yeterli. Ancak bu, İran’ın nükleer silaha sahip olduğu anlamına gelmiyor. Bu aşamaya gelmek için çok daha fazla teknik süreç gerekiyor” dedi.
Grossi, “Şüphesiz, dünyanın bu konudaki endişesi çok ciddi ve haklıdır” ifadelerini kullandı.
“Denetimlerde ilerleme sınırlı”
Haziran ayında İran ile İsrail arasında yaşanan 12 günlük savaş sırasında, ABD’nin üç İran nükleer tesisini bombaladığı hatırlatıldı. Bu tesislerdeki zenginleştirilmiş uranyumun akıbeti ise hâlâ belirsizliğini koruyor.
Savaş sürecinde İran, UAEA ile tüm koordinasyonunu durdurmuş, daha sonra ajansın bazı denetçilerine yeniden ülkeye giriş izni vermişti.
Grossi bu konuda, “Şu anda İran’da bazı denetçilerimiz var. Ancak bu, tam koordinasyon içinde olduğumuz anlamına gelmiyor. İran ile sağlam bir anlaşma temelimiz olmalı ve biz tüm tesisleri denetleyebilmeliyiz” ifadelerini kullandı.
