Düsseldorf (Rûdaw) - Lokman Cemil, yıllardır Almanya'da yaşayan bir diaspora sanatçısıdır.
Beşar Esad'ın iktidarının sona ermesinden çok mutlu çünkü Beşar'ın babası Hafız Esad dönemiyle ilgili acı anıları var.
Kamışlo'dan bahsedince gözleri doluyor. Rûdaw TV’de yayınlanan Diaspora programında Hemin Abdullah’a konuk olan Lokman Cemil, "Esad'ın düşününü tebrik ediyorum. O rejim yüzünden 31 yıldır mülteciyim. Biz Kürtler çok hassas bir coğrafyada yaşıyoruz. Birlik olmamız çok önemli ve gerekli. Şu anda Esad rejiminin sona ermesinden dolayı çok mutlu olsam da halkımın ve ülkemin geleceği konusunda çok endişeliyim. Suriye'den ayrıldığımda 23 yaşındaydım. Şam'da Güzel Sanatlar Okulu’nu bitirdim. Şam'ı gerçekten çok seviyorum. Gençliğim orada geçti. Liseye kadar Qamişlo'daydım ama sonrasında okumayı bıraktım ve Şam'da yaşadım” diye konuştu.
Lokman Cemil yaşadıklarını şöyle anlattı:
"Maalesef o dönemde Suriye'de televizyonda şarkı söylemek yasaktı. Bir zamanlar Suriye televizyonuna konuk olduğumda canlı bir program vardı. Ben de bu fırsatı değerlendirip Kürtçe şarkı söylemeye karar verdim ve söyledim. Beş dakika sonra program durduruldu ve sanatçılar birliğinden ihraç edildim, tüm Suriye medyasından men edildim. Daha sonra Qamışlo'ya döndüm. Amerika'da yaşayan kardeşimle 3 yıl birlikte çalıştık. Sonra evlendim. Yurt dışına gitmem gerektiğini, çocuğumun Suriye'de doğmaması gerektiğini söyledim kendi kendime. 31 yıl önce Almanya'ya geldim ve çocuklarım burada doğdu. Almanya'da 18 yıl kaldıktan sonra 2010 yılında Rojava’ya döndüm ve Kamışlo'ya gittim. Almanya'ya döndükten sonra Suriye devrimi başladı ve bugüne kadar da Suriye'ye dönemedim, dönmek istesem de dönemiyorum.”
