Erbil (Rûdaw) - Kürt aktivist Mistefa Şêxo, yaklaşık 15 yıllık göçün ardından Efrîn'deki köyüne geri döndü.
Mistefa Şêxo, Efrin'de gördüklerini Rûdaw TV'de katıldığı haber bülteninden Nalin Hesen'e anlattı. Efrin'e döndüğü içinçok mutlu olduğunu, ancak kentte gördüğü yıkımın kendisini derinden üzdüğünü söyledi.
Efrînli Kürt aktivist Mistefa Şêxo, 15 yıllık ayrılık ve göçün ardından bir kez daha kendi toprağına ayak bastı.
Mistefa Şêxo, Rûdaw'ın Rojava bültenine katılarak göç yıllarını ve dönüş anında yaşadığı duyguları anlattı.
"Kendimi yeniden doğmuş gibi hissettim"
Şêxo, dönüş öncesindeki yılları şu sözlerle anlattı:
"Geçen uzun yıllar boyunca günlerim köyüme duyduğum özlem ve anılarla geçti.
Ata toprağımıza olan sevgimiz hiçbir zaman yüreğimizden çıkmadı. Bunca yılın ardından yeniden Efrîn'e döndüğümde kendimi yeniden doğmuş gibi hissettim."
Sevinç ve hüzün bir arada
Şêxo, Efrîn ve bu süreçte yaşanan değişimlere ilişkin ise sevinç ve hüznü aynı anda yaşadığını belirterek şunları söyledi:
"İlk olarak köyüme ulaşıp evimi ve bahçemi gördüğümde tarif edilemez bir mutluluk hissettim.
Ancak daha sonra Efrîn'de dolaşıp evlerin yıkıldığını ve kentin uğradığı tahribatı görünce yüreğim acıyla parçalandı.
Bu, insanın katlanmasının çok zor olduğu büyük bir acıydı."
Şêxo, köyünü ve halkının evlerini bu halde görmek istemediğini ifade etti.
Bununla birlikte dönüşün, yaşamı yeniden kurmak ve bu topraklarda hayatı sürdürmek için her zaman bir umut olduğunu vurguladı.
Göç eden Kürtlere dönüş çağrısı
Mistefa Şêxo, röportajının sonunda göç etmek zorunda kalan tüm Kürtlere evlerine ve mülklerine dönmeleri çağrısında bulunarak şöyle konuştu:
"Efrîn bizim yüreğimizdir, toprağımızdır ve mülkümüzdür. Eğer geri dönmezsek bu topraklar elimizden gider ve başkaları gelip buraya yerleşir.
Tarihimizi ve kimliğimizi korumalı, toprağımıza sahip çıkmak için el ele vermeliyiz."
Şêxo'nun bu çağrısı, Efrîn'de savaşın ardından oluşan zorlu koşullar nedeniyle çok sayıda Kürt ailenin hâlâ evlerine dönemediği ya da döndüklerinde çeşitli engellerle karşılaştığı bir dönemde yapıldı.
Tüm zorluklara rağmen bazı aileler, Mistefa Şêxo gibi, kendi topraklarında yeniden yaşamak için geri dönme kararı alıyor.
