Erbil (Rûdaw) - Ağır yükler altında, sarp ve tehlikeli yollarda hayatın yükünü omuzlayan kadınlar, yoksulluk ve ekonomik kriz nedeniyle ilerlemiş yaşlarına rağmen sınır hattında kolberlik (sınır ticareti taşıyıcılığı) yapıyor.
Rojhilatlı (Doğu Kürdistan) kadın kolberler, her gün şafak vaktiyle birlikte sınırın dondurucu soğuğunda ağır yüklerin altına girerek yollara düşüyor.
Kolberlik yapan Amine Riziya, yaşadığı çaresizliği şu sözlerle dile getiriyor:
"Hayat çok zor, her şey çok pahalandı. Bir kilo şeker 500-600 bin tümen, bir torba pirinç 2 milyon 500 bin tümen olmuş. Gücüm yetmiyor, alamıyorum.
Ellerim ve ayaklarım ağrıyor, hükümet de bize bir şey vermiyor. Ben de evimde oturmak, bu işi yapmamak isterdim ama ne yapayım? Mecburum."
"Bu yaşta evimizde dinlenmeliydik"
Sırtlarında taşıdıkları yükten kazandıkları ücret, ancak günlük masraflarını karşılamaya yetiyor.
Yaşamın ağırlığı altında yorulan çiftler, kısa dinlenme molalarında bu yaşta neden hala çalışmak zorunda olduklarını konuşuyor.
Kolber Mihemed Emin Mahmudpur, ilerlemiş yaşına rağmen bu işi yapmak zorunda kalmasına dair, "Yaşımız burada kolberlik yapmaya uygun değil. Bu yaştan sonra ömrümüzün sonuna kadar evimizde oturup dinlenmeliydik" diyor.
Esmer Abdullahi ise Piranşar’daki ekonomik sıkıntılara dikkat çekerek, "Piranşar’da geçinmek çok zorlaştı. Temel ihtiyaç maddeleri çok pahalı, bu yüzden gelip kolberlik yapıyoruz" ifadelerini kullanıyor.
Sınır hattının sabah ayazı, taşınan ağır yükler ve düşük kazanç, ekmek parası peşindeki her bir kolberin ortak hikayesini oluşturuyor.
Çektikleri tüm zorluklara rağmen yüzlerindeki yorgunluk çizgileri, verdikleri yaşam mücadelesinin büyüklüğünü özetliyor.
İran ve Rojhilat tarafındaki sınır bölgelerinde yaşayan 10 binden fazla kişinin resmi "kolber kartı" bulunuyor ve bu kişiler yasal sınırlar dahilinde geçiş yapıyor.
Kolberler, Kürdistan Bölgesi’nden aldıkları gıda, giyim ve kozmetik gibi çeşitli ürünleri sırtlarında taşıyarak Rojhilat’a ulaştırıyor.
